Categorie archief: Stichting Paarden

Kiona

Als Prada de Prinses van de stichting is, dan is Kiona de Koningin! Deze door de wol geverfde schoonheid van 18 lentes jong weet precies wat ze wil en wat niet. En dat is beslist niet om als een zielig afgeschreven oud paard door het leven gaan! Deze dame is hard voor zichzelf!

In februari 2009 kwam Kiona bij ons om te revalideren. Ze liep zo slecht dat de eigenaar het gevoel had dat hem niets anders overbleef dan haar te laten inslapen. Kiona liep met hele korte stijve pasjes alsof ze over een spijkerbed liep. Draven was al helemaal geen optie. Al haar spieren, vooral haar nek, zaten muurvast. Haar bespiering klopte niet. Ze had last van atrofie op haar rug en een omgekeerde nekbespieren (hertenhals). De spieren op haar rug waren weggesmolten terwijl haar onderhals wel bespierd was. Samen met een overbelaste voorhand zorgde dat voor problemen. Dat verander je natuurlijk niet in een paar weken. Dachten wij…

Binnen een week bloeide Kiona op tot een tevreden paard. Met haar temperament joeg ze de andere paarden en veel vrijwilligers de stuipen op het lijf! En of ze kon draven en galopperen!  Maar blaffende honden bijten niet. Je moet ze alleen leren kennen. Zo was het ook bij Kiona. Ze is ontzettend lief. Jarenlang kwam Kiona alleen haar stal uit om samen iets met de mens te doen. Deze zonaanbidster had geen weidegang en geen gekroel of gestoei met soortgenoten. Het vele stilstaan in de box al die jaren hadden haar geen goed gedaan.

Nu geniet ze samen met de andere paarden in een grote kudde van het leven en maakt ze met haar 22 lentes (2013) nog alles wat mannelijk is het hoofd gek. Ze kan de zon zien op- en ondergaan. Ze kan galopperen en gek doen in de wei. En de vrijwilligers een spiegel voorhouden. Kiona is hard voor zichzelf, ze houdt niet van gezeur en dat ze al wat ouder is weerhoudt haar nergens van en ze wilt ook niet dat wij haar als oudje behandelen.  Ze is niet van suiker.

In het begin was ze erg gevoelig voor jong gras en moesten we haar in het voorjaar altijd beperken in haar weidegang. Inmiddels heeft ze nergens meer last van en staat ze het hele jaar door lekker op de wei met een grote inloopstal en een eigen stuk bos. We werken regelmatig met Kiona aan de hand. Naarnaast wordt ze rechtgericht en doen we parelli en vrijheidsdressuur met haar. Beweging blijkt het beste medicijn. Kiona hoort nu helemaal bij Paard in Nood zodat haar toekomst is veiliggesteld.

Jyoti

Jyoti zou eigenlijk dekhengst en sportpaard worden. Hij is springgefokt. Hij was in het bezit van een commercieel paardensportbedrijf in het buitenland en men had hoge verwachtingen van hem. Tot Jyoti een ongeluk kreeg. Jyoti is onder een metalen hek terecht gekomen waar stroom op stond. Urenlang heeft hij daar gelegen, totdat men hem bewusteloos vond. Hierdoor heeft hij schade aan zijn zenuwstelsel opgelopen. Jyoti kan niet meer bereden worden, omdat dit door zijn onbalans en onverwachte spieruitval levensgevaarlijk is. Jyoti heeft ataxie, ook wel “dronkemansgang” genoemd. De opdracht tot slachten was al gegeven, maar door tijdsgebrek nog niet uitgevoerd. Dat was zijn redding. Paard in Nood kreeg hem dus uiteindelijk per toeval, letterlijk om 1 voor 12!

 

Jyoti is een prachtig paard. Hij is een kruising tussen een Holsteiner en een Belgische Warmbloed. Jyoti doet zijn naam eer aan. Jyoti betekent in het Sanskriet vuur, vlam, ster en licht van het hogere bewustzijn. Hij is enorm levendig, actief en speels, maar ook onvoorspelbaar. Jyoti is zich niet bewust van zijn formaat en zijn ledematen. Daarmee maakt dit temperamentje het onze vrijwilligers soms behoorlijk uitdagend. Hij leert je als geen ander in het hier en nu te blijven. Een onoplettend moment en hij heeft een verrassing voor je! Hij mocht ruim 5 jaar hengst blijven. Toen kon hij ook samen met andere paarden. Een paar weken na zijn verjaardag begon hij een gevaar voor zichzelf te vormen. Hij wilde zelfs door de hormonen door de omheining heen. Omdat we geen paarden willen opsluiten hebben we voor castratie gekozen.

 

Jyoti staat het hele jaar, 24 uur per dag, 7 dagen per week buiten met inloopstal. We zien elke dag vooruitgang in zijn gedrag, maar het blijft erg opletten, hij is zeker geen typisch knuffelpaard want hij kan soms onverwachts zijn tanden gebruiken. Toen we hem pas hadden, kwam hij vaak niet eens zelfstandig overeind als hij ging liggen. Hij maaide zijn eigen benen tot bloedens toe door zijn ongecontroleerde beenzetting. Gelukkig is dat nu niet meer zo. Jyoti bijt helaas andere paarden sinds hij ruin is, vooral met dominante paarden kan hij niet overweg. Hij kan echter over de draad lekker knuffelen, kroelen en spelen met de drie pony’s.

Mr. Jackson

Het verhaal van Mr. Jackson heeft duizenden paardenliefhebbers geschokt. Wie in kranten en fora als bokt.nl of horses.nl zoekt op zwaar verwaarloosde Andalusiër begrijpt waarom.

 In juni 2009 werd deze mini Appaloosa samen met de hengst Freedom zwaar verwaarloosd aangetroffen op een industrieterrein. Mr. Jackson is afkomstig uit een Frans circus. Via België kwam hij uiteindelijk in Nederland terecht. Aan zijn circusverleden heeft Mr. Jackson een gedragsstoornis overgehouden: hij liep 80% van de tijd alleen maar in rondjes linksom. En bij veel stress draafde hij zelfs minuten lang rondjes met een diameter van 2 meter…

Toen ze op het industrieterrein stonden, kregen de paarden alleen wat te eten van enkele lieve kinderen uit de buurt. Maar dit was lang niet genoeg om gezond in leven te blijven. Voor Freedom was het helaas te laat. Maar Mr. Jackson had wel nog een kans op een mooi leven. Na jarenlang samen te zijn geweest was het trieste moment aangebroken om afscheid van elkaar te nemen. Freedom ging zijn vrijheid tegemoet die hij zo verdiende en Mr. Jackson kreeg bij Paard in Nood een nieuwe kans. (zie Youtube. Let op: dit filmpje kan als schokkend worden ervaren).

Nadat we Mr. Jackson hadden opgehaald, wisten we niet meteen waar hem te plaatsen. We plaatsten hem voorlopig even naast de hengsten. Daar stond hij veilig achter een schrikdraadomheining, zodat hij eerst even bij kon komen. Over de draad had hij neuscontact met de hengsten.

Op een nacht was Mr. Jackson het alleen staan zat. Hij liet ons subtiel weten dat we ons geen zorgen hoefden te maken door onder de schrikdraad door te kruipen. Hij was zeker niet te klein voor die grote wildebrassen. Hoewel de hengsten bijna 2 keer zo groot zijn als Jackson, zouden zij hem zeker niet verpletteren. We zagen al snel dat het inderdaad prima ging. Binnen een paar dagen aten ze al uit dezelfde voerbak. Ze hebben zo een jaar lang samen gestaan.

Mr. Jackson is allang niet meer te mager. Ondertussen heeft hij een kogelrond buikje van al het eten en moet hij op dieet. Het rondjes lopen doet hij nog steeds, maar het is wel minder geworden. Verder heeft Jackson last van zomerexceem en van wat in eerste instantie nachtblindheid was is nu totale blindheid geworden. Alleen al door zijn blonde wimpertjes en roze kwetsbare huidje rondom zijn ogen vertedert Mr. Jackson iedereen. Mr. Jackson gaat ondanks zijn totale blindheid regelmatig mee wandelen in het bos, hij vertrouwd dan compleet op de mens. Dat is zo mooi om te zien. In de kudde is Pikachu zijn blindegeleide pony en ondanks zijn blindheid spelen ze lekker samen. Hij heeft het hele jaar door een speciaal vliegenmasker om zodat hij zijn oogjes niet beschadigd. Het masker dient als bumper zodat hij voelt als hij ergens tegenaan loopt ,maar dan niet gelijk iets in zijn oog heeft. .

Polly (RIP)

UPDATE POLLY:

Polly is op Goede Vrijdag 2014 helaas aan een knoop in zijn darmen overleden.

We missen hem elke dag, maar zijn geest leeft voort in onze stichting. Hieronder zijn verhaal…

—————                       ———————–                        ———————————              ————————

 

Onze kleinste in alle opzichten is Polly. Deze ondeugende puber van 7jaar (2013) is lichamelijk gehandicapt. Polly is een hengstje van ca 75 cm hoog. Pol stond in de buurt van Utrecht tussen de stieren, die net als hij vet gemest werden om geslacht te worden. Een lieve mevrouw zag hem al een tijdje zielig tussen die grote dieren staan. Ze wilde Polly graag helpen maar wist niet hoe. Toen ze van Paard in Nood hoorde nam ze contact met ons op. Natuurlijk wilden we Polly redden. Ze is toen een inzamelactie begonnen om Polly van de slager te kopen en heeft hem naar Zuid-Limburg gebracht.

Je kunt wel zien aan Polly dat hij heel bijzonder is. Hij heeft kromme benen, die ook nog eens een stukje te kort zijn en niet even lang. In stap waggelt hij. Maar ojee als hij het op zijn heupjes krijgt! Dan heeft hij een galop waar je met recht u tegen mag zeggen!

Polly staat samen met Mr. Jackson en Pikachu samen. Hij is een typisch geval van klein maar dapper. De minstens 1 meter grotere Jyoti uitdagen vindt hij geweldig. Hij is helemaal niet onder de indruk van verschillen in postuur. Deze kleine held durft Jyoti gewoon brutaal in de achterbenen of in zijn neus te bijten!

Polly is echt super cool. Hij vindt bijna niks eng. Hij is wel erg ondeugend en eigenwijs zeker als er snoepjes in het spel zijn, tjonge dan kan hij opeens van alles wat hij anders niet kan!

Pikachu

Pikachu is een Welsh pony die in april 2010 geboren is.  Deze kleine boef kwam  net als Sir Bentley voor een nachtje logeren bij onze stichting, maar de eigenaar is beide paarden niet meer komen ophalen. Pikachu was toen bijna 2 jaar oud. Met 4 jaar is hij geruind omdat hij duidelijk last kreeg van zijn hormonen. Pickachu staat samen met de minishet hengst Polly en de blinde Mr. Jackson. Voor deze laatste is een stabiele kleine kudde heel belangrijk, daarom blijft Pikachu ook bij de stichting. Met zijn drietjes gaat het prima. Pikachu is alles behalve een ‘makke kinderpony’, hij is wel lief met de verzorging en houdt ook van knuffels maar hij kan ook erg pittig zijn bijvoorbeeld tijdens het wandelen in het bos. Dat is meer uit ondeugendheid dan uit boosaardigheid overigens.

Hij wordt niet bereden, als hij wat ouder is gaan we met hem wel aan de hand werken.

Pikachu kun je volgen in zijn ontwikkelingen indien je hem financieel adopteert. Dat kan al vanaf 5 euro per maand.

 

Sugar Ray

Sugar Ray kwam in oktober 2009 bij Paard in Nood. Deze zwart-bruine Quarter ruin is 13 jaar oud. Sugar liep 3 jaar bij de vorige eigenaar al 3 jaar lang om onverklaarbare reden kreupel. Hij had atypische hoefkatrolontsteking in zijn rechtervoorhoef. Zo leek er geen andere uitweg voor Sugar dan de slacht. Gelukkig bedacht de eigenaar zich toen hij hoorde van ons bestaan. Daardoor konden wij Sugar in onze kudde opnemen.

Toen Sugar bij Paard in Nood kwam, was er niet veel meer over van de eens zo gespierde bodybuilder. Dat had niets met zijn hoef te maken. Sugar is vreselijk lief. Het is een enorme knuffel en een echte lieverd.

Na een jaartje alleen maar paard te hoeven zijn geweest zijn we begonnen hem te trainen aan de hand: rechtrichten. Hij was zo stijf als een plank, er was bijna geen buiging in zijn lijf te krijgen. Met en met zijn we hem van ooit succesvol westernpaard gaan omscholen naar een dressuurpaard dat aan de hand alle zijgangen netjes kon uitvoeren. De dressuuroefeningen zijn bedoeld om zijn lichaam te gymnastiseren, het soepel, sterk en in balans te krijgen.

Dat is heel goed gelukt, hij is inmiddels ook weer berijdbaar en hij heeft sinds we zijn gaan rechtrichten eigenlijk niet meer kreupel gelopen. Hij wordt enkel bereden als het een therapeutisch toegevoegde waarde heeft, niet voor het plezier van de mens. Hij is een knappe gespierde kerel geworden die welliswaar een eigen willetje heeft, maar absoluut erg lief en meewerkend is.

We zijn blij dat Sugar nu weer gezond is. Ivm een contract met de oude eigenaar mag hij niet bemiddeld worden. Hij kan echter andere mensen leren hoe ze hun eigen paard kunnen rechtrichten, het is immers zijn specialiteit geworden. Bovendien is hij de chaperone van de Quarter merrie Doc, en die taak neemt hij bloedserieus! Sugar is heel sociaal, hij houdt alles in de gaten en grijpt alleen in als de zaken uit de hand dreigen te lopen. Dan komt hij kort maar krachtig tussen de ruziënde paarden in en gaat gelijk weer door met grazen.

Junior

Junior is een lieve ruin van 17 jaar (in 2013). Hij is een kruising tussen een Trakehner en een Holsteiner. Toen de stichting hem kreeg had hij al een  springcarrière bij De Ijzeren Man in Weert achter de rug, waar hij zijn hoef niet omdraaide voor een hindernis van 1.40. Daar moest hij stoppen omdat hij last kreeg van sarcoïdes ( huidkanker). De huidkanker maakte hem ongeschikt voor de sport. De huidkanker zat op 10 verschillende plekken, ook op de plek van de singel. Een paard dat onder de sarcoides zit is oninteressant voor de sport. Zo’n paard kun je ook niet verkopen. Daarom moest Junior weg.

Bij Paard in Nood kreeg Junior intensieve medische en paramedische zorg. We hebben hem uitwendig en inwendig behandeld, en zijn leefomstandigen beduidend verandert. Binnen een paar maanden was hij van alle sarcoides af! En dat zonder ook maar een enkele operatie!

 

Junior had daarnaast ook last van vastzittende fascia, vooral in zijn rug en achterhand. Door hem goed aan de hand te gymnastiseren is dit ook verholpen.

Junior is nogal een karaktertje. Hij is dol op eten, en daardoor eigenlijk altijd wel wat te dik. Voor een snoepje doet hij alles. Junior is dol op actie. Eén van zijn favoriete spelletjes is apporteren! Als een volleerde hond haalt hij ieder weggegooid speeltje op om het terug te brengen. Ook de Spaanse pas vindt hij geweldig om te doen. Vooral als het ons niet van pas komt.

Ilske

Ilske is het paard waar het allemaal mee begon. Wij kregen haar in september 2007. Ilske is een driekwart appaloosa en een kwart arabische merrie van 20 jaar (in 2013). Toen we haar kregen was ze onmogelijk te vangen. Ze was bang en stokkreupel door artrose/spat. Daarnaast had ze suikerziekte en plaatselijke grote vetophopingen. Doordat ze onbenaderbaar was, stond ze al jaren alleen maar op een wei.

 

Al voordat ze bij de stichting was, begonnen we haar aandacht te geven. Met veel liefde en vertrouwen deden we eenvoudige aandachtsoefeningen en begonnen haar rustig recht te richten. Als we gingen rijden namen we haar mee als handpaard. Natuurlijk alleen in stap. Tot onze grote vreugde zagen we hoe ze alleen al door de aandacht veranderde in een nieuwsgierig paard. Na verloop van tijd kwam ze ons zelfs opzoeken. Wel met de nodige reserves. Toen de eigenaren haar wilden laten inslapen, nam de stichting haar over. Ilske verdiende een kans.

 

Dankzij rechtrichten aan de hand en verschillende medische en energetische behandelingen is Ilske er goed op vooruit gegaan. Ze is energiek en niet meer bang. De specialisten konden de vooruitgang nauwelijks geloven. Toen we haar kregen liep ze letterlijk op 3 benen. Haar artrose heeft een ankylose gevormd (verbening) waardoor ze geen pijn meer heeft. Het gewricht is wel iets minder beweeglijk, maar ze kon alles weer! Marlou, die Ilske van begin af aan heeft verzorgd, heeft haar per 1 maart 2008 geadopteerd en bij haar is ze nu nog steeds. Ze is nog bereden geworden in de afgelopen jaren, maar nu is ze lekker op rust en wordt ze alleen nog lekker verwend, verzorgd en gaat ze met Marlou lekker wandelen door het veld.

Prada

Prada was een goed rijpaard tot ze in april 2007 tijdens een uitrit aangevallen werd door een agressieve hond. Daarbij liep ze niet alleen vleeswonden op. Door de val en de paniekvlucht die daarop volgde, raakte ook haar centrale zenuwstelsel beschadigd. Sinsdien is ze atactisch en zwenkt ze met haar achterbenen (de zogenoemde dronkemansgang). Hierdoor is ze niet meer te berijden. Ataxie is een storing in het zenuwstelsel waardoor ze ook verlammingsverschijnselen kan vertonen.

 

Na het ongeluk stond Prada een half jaar op de wei met rotstraal die niet verzorgd werd. Toen ze in november 2007 bij Paard in Nood kwam was de rotstraal veranderd in straalkanker. Maandenlang, urenlang per dag verzorgden we haar hoeven. Overdag pakten we haar hoeven in zodat ze de wei op kon. Voor de nacht kreeg Prada een zooltje onder haar hoeven zodat er lucht aan kon komen, maar geen mest of urine. Deze dame weet dus alles van goede schoenen. Het was geen gemakkelijke tijd. Ook niet voor de vrijwilligers. Prada durfde door haar ataxie niet op 3 benen te staan. Daarbij deed het verzorgen haar pijn. Het kostte ons veel geduld, liefde en beleid. Maar we zijn meer dan tevreden met het resultaat! Prada’s hoeven zijn helemaal genezen! En dat allemaal zonder operatie.

 

Prada is een echte prinses. Ze doet haar naam eer aan. Ze loopt niet, ze schrijdt! Ze is ontzettend lief voor mensen en voor andere paarden en altijd erg geïnteresseerd wat er met haar of om haar heen gebeurd. Alleen de trailer vind ze nog erg eng.

 

Omdat Prada niet bereden kan worden, wandelen we met haar. Op die manier krijgt ze toch voldoende lichaamsbeweging. Daarnaast doen we fysiotherapeutische oefeningen, TTEAM en rechtrichtoefeningen met haar om haar spieren sterker en soepeler te maken. Zo krijgt ze een betere coördinatie, balans en lichaamsbewustzijn. Voor een paard met ataxie is 24 uur per dag kunnen bewegen essentieel! Gelukkig kan Prada dat.

Sir Bentley

Sir Bentley zou eigenlijk alleen even een nachtje komen logeren. Hij kwam samen met Pikachu. De eigenaresse zou hen de volgende dag weer komen ophalen, maar ze heeft dit nooit meer gedaan. Sir Bentley heeft veel meegemaakt. Zijn leeftijd is in 2011 geschat op 13, maar er zijn geen exacte gegevens bekend. Het is een lieve ruin die heel aanhankelijk is. Hij is een luchtzuiger, hij gebruikt daarvoor zijn tong ipv een voorwerp.  Bentley was te mager toen hij bij ons kwam en kreeg ook veel te weinig te drinken. Dat laatste is door bloedonderzoek bevestigd. Hij is er inmiddels behoorlijk op vooruit gegaan. In de kudde houdt hij zich het liefste bezig met Sugar Ray en Doc. Omdat hij behoorlijk honger en dorst heeft geleden heeft hij voedernijd ontwikkeld. Desondanks staat hij in een grote groep en omdat ze onbeperkt ruwvoer krijgen hoeft hij ook niet meer zo vaak nijdig te zijn. Sir Bentley voelt zich helemaal thuis bij ons. Hij kan letterlijk als een blok in slaap vallen, binnen 2 minuten ligt hij en is hij in een diepe droom verzonken.

Sir Bentley zijn beenstand is koehakkig, we proberen dat nog enigszins te corrigeren met specifieke gymnastiserende dressuuroefeningen aan de hand.

Oudere berichten «